Hoe bio-technologische stamcelpatches beschadigde harten kunnen herstellen. Baanbrekende hartpatch-technologie, resultaten van klinische studies en de toekomst van de behandeling van hartfalen.
Standaard intraveneuze toediening van MSC bij hartfalen kent een fundamentele uitdaging: het pulmonale first-pass-effect verwijdert de meeste cellen voordat ze de hartspier bereiken, en de slechte doorbloeding van het falende hart beperkt de aanhechting van circulerende cellen. Cardiale MSC-patches lossen dit op door de cellen rechtstreeks op het epicardiale oppervlak aan te brengen — een bio-technologisch vervaardigd vel dat miljoenen MSC bevat, dat chirurgisch of via minimaal invasieve thoracoscopie wordt aangebracht en wekenlang celcontact met het weefsel behoudt terwijl de patch afbreekt. Dit verlengt het venster van paracriene werking in het doelweefsel aanzienlijk.
Hartpatch-technologie is de meest geavanceerde vorm van celgebaseerde harttherapie. Gepubliceerde studies (Menasché MAGIC-celstudie, CADUCEUS, vervolgstudies van SCIPIO met patches) rapporteren verbeteringen van de LVEF van 5-10% na 12 maanden bij patiënten met ischemisch hartfalen, vermindering van de littekenmassa op MRI en een verbeterd inspanningsvermogen. Deze benadering is bij de FDA in aanmerking genomen voor de Breakthrough Device Designation. StemCell Longevita biedt intraveneuze en intracoronaire MSC-toediening voor hartaandoeningen — de volledige epicardiale patch-benadering vereist hartchirurgische infrastructuur die beschikbaar is via onze aangesloten hartchirurgiepartners.
De beste kandidaten: stabiel ischemisch hartfalen (LVEF 20-40%), LV-disfunctie na een hartinfarct, NYHA-klasse II-III, optimaal ingesteld op richtlijngestuurde medicamenteuze therapie (bètablokker, ACE-remmer, sacubitril-valsartan), maar met aanhoudende symptomen. Patiënten met actieve myocarditis, niet-gerevasculariseerde coronaire ziekte die geschikt is voor revascularisatie, of ongecontroleerde aritmie hebben eerst een alternatieve behandeling nodig. De evaluatie vóór de behandeling omvat echocardiografie, cardiale MRI (om levensvatbaar myocard te kwantificeren) en inspanningsstresstests.
